Wady kończyn dolnych

Widzisz posty wyszukane dla frazy: Wady kończyn dolnych




Temat: Czym jest Zespół Klippel - Trenaunay"a?
Witam serdecznie,
mam synka (3,5roku) zdiagnozowany zespół w 1 miesiacu życia -zasługa zespołu neontologów ze szpitala w którym rodziłam oraz przede wszystkim ortopedy dziecięcego prof. Sneli z Rzeszowa. Synek ma zajęte około 70% ciała naczyniakiem płaskim i do tego wady obu kończyn dolnych (w obrębie stóp). Przeszedł dwie operacje stópek w pierwszym roku życia (6 a potem 10 miesiąc), polecono nam aby wypalanie naczyniaków rozpocząc dopiero jak mały skończy 4 latka w związku z czym czekamy. W tej chwili jesteśmy pod stała kontrolą poradni ortopedycznej, zapobiegamy naczyniakom na kończynach dolnych poprzez stosowanie pończoch uciskowych, których nasze dziecko nie znosi.
Pozdrawiam Sandra



Temat: Genetyk z Poradni Genetycznej IMiD w Warszawie
Pisze Pani wpierw o tej samej kończynie ale, jak rozumiem, jest to przeciwna kończyna górna u Kuby. Z punktu widzenia genetyki nie musi to mieć znaczenia. Dla mnie istotne są odpowiedzi na następujące pytania:
1. Czy wada ograniczona jest tylko do JEDNEJ kończyny (proszę wziąć pod uwagę także kończyny dolne ! )? Ewentualne zdjęcia rentgenowskie innych kończyn?
2. Na czym polega wada u Pani i u dziecka (które palce? czy na przykład tylko pierwszy, czyli kciuk? czy może tylko piąty? analogicznie: czy chodzi o obie kości przedramienia czy tylko jedną? czy to są skrócenia, czy np. także palcozrosty? czy są obecne w kończynach górnych lub dolnych przewężenia na skórze mogące świadczyć o amputacji palców w czasie ciąży?)
3. Czy może Pani umieścić zdjęcia kończyn (także dolnych) Pani i dziecka na stronie lub przesłać na mail?
4. Czy są obecne jakieś inne wady, np. wada serca, wada wzroku, niedosłuch, opóźnienie rozwoju u dziecka?
5. Czy w czasie ciąży rozpoznano u Pani cukrzycę bądź czy przyjmowała Pani jakieś leki w ciąży?

Wada u Pani i u dziecka nie musi być genetycznie uwarunkowana. Biorąc jednak pod uwagę częstość występowania tzw. wad poprzecznych kończyn w populacji, która wynosi 6 osób na 10.000 żywo urodzonych, pojawienie się podobnej wady zarówno u Pani jak i u dziecka może sugerować udział czynnika genetycznego. Powyższe pytania służą postawieniu precyzyjnego rozpoznania, które może ułatwić udzielenie porady genetycznej dotyczącej powtórzenia się wady w przypadku kolejnej Pani ciąży.

Pozdrawiam





Temat: Kwiatki wcielenia
Już spieszę z odpowiedzią, bo fachowość Komisji Poborowych mnie intryguje od dawna. Nie dość, że przysyłają człowieka, który ma wady wrodzone - a jest to autentyczne wyrządzanie krzywdy poborowemu, mgące źle się skończyć, dowódca od razu musi go kierować na badania, które dopiero zwalniają go ze służby wojskowej - to przede wszystkim nie ponoszą za to żadnej odpowiedzialności! A przecież to tylko i wyłącznie ich wina! Wg mnie, komisja powinna w takiej sytuacji wypłacać odszkodowanie poborowemu, który bynajmniej nie powinien być w wojsku. A co do indywidualnych przypadków jakie mnie spotkały:
- serce po prawej stronie
- różnice w długości kończyn dolnych (5 cm)
- cukrzyca
- zwyrodnienie stawów
- skrzywienie kręgosłupa uniemożliwiające wykonywanie skoków spadochronowych (oczywiście przydział dostał do desantu)



Temat: Raveni
Raveni są społecznością, której osady można spotkać na północy, wśród ciemnych i niezbadanych bagnisk Cesarstwa Rigońskiego. Wyglądem przypominają humanoidalne jaszczury z tą jednak różnicą, iż zamiast dobrze wykształconych nóg posiadają szeroki i umięśniony ogon. Ich trójkątne głowy z wielkimi czerwonymi ślepiami mogą wprawić w osłupienie nawet najbardziej zahartowanego w bojach wojownika. Są niezwykle silne i rosłe, lecz z powodu braku dolnych kończyn i trochę niezgrabnych łap posiadają niski współczynnik zręczności. Dzięki niespotykanym gabarytom są dość powolne i szybko się męczą. Jednak żyjąc na surowych terenach, wykształciły złożony mechanizm biologiczny, który skutecznie pomaga im w samoobronie. Czasami w chwili niebezpieczeństwa ich łuskowata skóra pokrywa się silnie żrącą wydzieliną, która w kontakcie ze skórą przeciwnika powoduje wystąpienie rozległych oparzeń na ciele wroga. W związku z tym również zbroja Ravena musi być wykonana ze specjalnego metalu oraz posiadać specjalne otwory, umożliwiające wyciek kwasu. Raveni nienawidzą gnolli i atakują każdego przedstawiciela tej rasy, którego spotkają na swej drodze. Wynika to z ciągłej walki tych dwóch nacji o bagniste terytoria.

ZALETY:
+2 do siły
+2 do wytrzymałości
20% szans na zadanie przeciwnikowi obrażeń od kwasu
Bonus do walki ciężkim Toporem

WADY:
-2 do zręczności
-1 do inteligencji
Zbroja dla Ravena musi być wykonana na zamówienie(specjalne otwory, odporny na kwas metal)
Na widok gnolla Raven wpada w szał, zaciekle chce go zabić(-1 do percepcji) i nie analizuje otoczenia



Temat: RATUNKU - OSPA!!!
Rozpaczliwie potrzebuje odpowiedzi na pytanie : jeśli moja mama ma ospę a ja ją już kiedyś przechorowałam to czy płodowi coś zagraża?? naczytalam się strasznych rzeczy:

"W przypadku ekspozycji matki w ciąży na wirus varicella-zoster może dojść do różnych powikłań u dziecka:
Uszkodzenie mózgu: zapalenie mózgu, mikrocefalia, wodogłowie, aplazja mózgu
Wady oczu (szypuła oczna, pęcherzyki soczewki), małoocze, zaćma wrodzona, chorioretinitis, atrofia nerwu wzrokowego
Inne zmiany neurologiczne: uszkodzenie piersiowego i lędźwiowo-krzyżowego odcinka rdzenia kręgowego deficyty motoryczne i sensoryczne, brak odruchów ścięgnistych głębokich, anizokoria lub zespół Hornera
Wady innych części ciała: hipoplazja kończyn górnych i dolnych, dysfunkcja zwieracza odbytu i pęcherza moczowego
Zmiany skórne: (bliznowate) zmiany skórne, hipopigmentacja" (wikipedia.pl).

Bardzo proszę o kontakt osoby które były w podobnej sytuacji



Temat: Masażysta w Częstochowie
Wskazania do masażu
Choroby układu krążenia:
- jako profilaktyka odleżyn, niewydolność naczyń limfatycznych, ogólne stany obniżonego ciśnienia krwi, zespół żylakowy kończyn dolnych bez owrzodzeń, utrata sprężystości naczyń żylnych, limfatycznych i włosowatych, niewydolność krążenia obwodowego, zwłaszcza w obrębie kończyn dolnych.
Choroby układu oddechowego:
- przewlekły nieżyt oskrzeli, stany po zabiegach torakochirurgicznych, astma oskrzelowa w okresie międzynapadowym, rozedma płuc.
Choroby obwodowego układu nerwowego:
- zapalenie nerwów, zapalenie splotów nerwowych, zespół wypadnięcia krążka międzykręgowego, wszelkie postacie rwy (kulszowa, udowa, zasłonowa), choroby nerwów obwodowych, głównie porażenia i niedowłady nerwów.
Choroby OUN:
- bezsenność, choroba Parkinsona, zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego (Heinego-Medina), choroby naczyń mózgu przebiegające z niedowładem bądź porażeniem, choroby reumatyczne: zmiany zwyrodnieniowo-wytwórcze stawów, wszelkie postacie gośćca w okresie przewlekłym, kręgowe i kręgosłupowe zmiany wszystkich odcinków kręgosłupa na tle zwyrodnieniowym.
Choroby narządu ruchu:
- wady wrodzone, przykurcze stawowe, stany po unieruchomieniu, stany po urazach więzadeł i torebek stawowych (2-3 tyg. po urazie), stany pourazowe jak stłuczenia (masaż można wykonywać 48h po urazie), stany po zabiegach operacyjnych na narządzi ruchu po całkowitym zagojeniu rany.
Choroby skóry:
- cellulit, przewlekłe odmrożenia, zaburzenia ukrwienia skóry, blizny pourazowe i pooperacyjne po zdjęciu szwów.
Choroby kobiece:
- bolesna menstruacja, wtórny brak menstruacji, zaburzenia cyklu menstruacji, zaburzenia wieku przekwitania, przewlekłe stany zapalne i pozapalne narządów płciowych, bóle krzyża spowodowane czynnościowymi zaburzeniami narządów płciowych, okres połogu (opracowanie blizny, likwidacja rozstępów, stymulacja wydzielania mleka).
Osteoporoza
Choroby dziecięce:
- skoliozy, wady postawy, krzywica (lordoza i kifoza), mózgowe porażenie dziecięce.
Choroby zawodowe:
- choroba kesonowa, choroba wibracyjna.
Polecam http://www.fizjoterapia.czestochowa.prv.pl



Temat: Rozpoznanie wady przed porodem.
ROZPOZNAWANIE WAD CEWY NERWOWEJ Rejestr wad ośrodkowego układu nerwowego jest bardzo długi. Przyczyny powstawania wad cewy nerwowej są najczęściej wieloczynnikowe, najistotniejszy jest wpływ środowiska i czynniki genetyczne. Przepukliny układu nerwowego umiejscawiają się w linii pośrodkowej ciała począwszy od okolicy podstawy czaszki (od kości klinowej) do okolicy lędźwiowo - krzyżowej. Około 70% z nich położone jest w lędźwiowo - krzyżowym odcinku kręgosłupa. Wg Zespołu ds. Terapii Płodu i Noworodka Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie dla wczesnego rozpoznania wad cewy nerwowej zaleca się wykonywanie badań przesiewowych: - USG w czasie ciąży: około 10, 20 i 32 tygodnia ciąży, - upowszechnienie przesiewowych i celowanych badań poziomu alfafetoproteiny (AFP) w surowicy, - kobiety z podejrzeniem lub rozpoznaniem wady cewy nerwowej u płodu powinny być kierowane do ośrodka specjalistycznego. Badanie USG i oznaczenie poziomu alfa-fetoproteiny może pomóc w rozpoznaniu wady centralnego układu nerwowego, ale nie określa jej ciężkości. Ostatecznie rozpoznanie wady stawiane jest dopiero po urodzeniu przy pierwszym badaniu. Badanie polega na: 1. dokładnym obejrzeniu wady 2. pomiarach obwodu głowy, szerokości szwów, napięcia ciemiączek, 3. ocenie deformacji kończyn dolnych, objawów zwichnięcia w stawach, 4. badaniu neurologicznym oceniającym zakres zaburzeń unerwienia zwieraczy odbytu, pęcherza i kończyn, 5. badaniach mózgu różnymi metodami - USG przez ciemiączka, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny. Metodami tymi udaje się określić wielkość układu komorowego, jego kształt, przyczynę wodogłowia. Âródło: http://cewa.hosp.torun.pl/



Temat: ROZPOZNAWANIE WAD CEWY NERWOWEJ
Rejestr wad ośrodkowego układu nerwowego jest bardzo długi. Przyczyny powstawania wad cewy nerwowej są najczęściej wieloczynnikowe, najistotniejszy jest wpływ środowiska i czynniki genetyczne. Przepukliny układu nerwowego umiejscawiają się w linii pośrodkowej ciała począwszy od okolicy podstawy czaszki (od kości klinowej) do okolicy lędźwiowo - krzyżowej. Około 70% z nich położone jest w lędźwiowo - krzyżowym odcinku kręgosłupa. Wg Zespołu ds. Terapii Płodu i Noworodka Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie dla wczesnego rozpoznania wad cewy nerwowej zaleca się wykonywanie badań przesiewowych: USG w czasie ciąży: około 10, 20 i 32 tygodnia ciąży, upowszechnienie przesiewowych i celowanych badań poziomu alfafetoproteiny (AFP) w surowicy, kobiety z podejrzeniem lub rozpoznaniem wady cewy nerwowej u płodu powinny być kierowane do ośrodka specjalistycznego. Badanie USG i oznaczenie poziomu alfa-fetoproteiny może pomóc w rozpoznaniu wady centralnego układu nerwowego, ale nie określa jej ciężkości. Ostatecznie rozpoznanie wady stawiane jest dopiero po urodzeniu przy pierwszym badaniu. Badanie polega na: dokładnym obejrzeniu wady pomiarach obwodu głowy, szerokości szwów, napięcia ciemiączek, ocenie deformacji kończyn dolnych, objawów zwichnięcia w stawach, badaniu neurologicznym oceniającym zakres zaburzeń unerwienia zwieraczy odbytu, pęcherza i kończyn, badaniach mózgu różnymi metodami - USG przez ciemiączka, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny. Metodami tymi udaje się określić wielkość układu komorowego, jego kształt, przyczynę wodogłowia. źródło: http://www.cewa-nerwowa.hosp.torun.pl/r ... /index.htm



Temat: Rozpoznanie wady przed porodem.
Daję tutaj to co napisała Ashanti Rejestr wad ośrodkowego układu nerwowego jest bardzo długi. Przyczyny powstawania wad cewy nerwowej są najczęściej wieloczynnikowe, najistotniejszy jest wpływ środowiska i czynniki genetyczne. Przepukliny układu nerwowego umiejscawiają się w linii pośrodkowej ciała począwszy od okolicy podstawy czaszki (od kości klinowej) do okolicy lędźwiowo - krzyżowej. Około 70% z nich położone jest w lędźwiowo - krzyżowym odcinku kręgosłupa. Wg Zespołu ds. Terapii Płodu i Noworodka Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie dla wczesnego rozpoznania wad cewy nerwowej zaleca się wykonywanie badań przesiewowych: USG w czasie ciąży: około 10, 20 i 32 tygodnia ciąży, upowszechnienie przesiewowych i celowanych badań poziomu alfafetoproteiny (AFP) w surowicy, kobiety z podejrzeniem lub rozpoznaniem wady cewy nerwowej u płodu powinny być kierowane do ośrodka specjalistycznego. Badanie USG i oznaczenie poziomu alfa-fetoproteiny może pomóc w rozpoznaniu wady centralnego układu nerwowego, ale nie określa jej ciężkości. Ostatecznie rozpoznanie wady stawiane jest dopiero po urodzeniu przy pierwszym badaniu. Badanie polega na: dokładnym obejrzeniu wady pomiarach obwodu głowy, szerokości szwów, napięcia ciemiączek, ocenie deformacji kończyn dolnych, objawów zwichnięcia w stawach, badaniu neurologicznym oceniającym zakres zaburzeń unerwienia zwieraczy odbytu, pęcherza i kończyn, badaniach mózgu różnymi metodami - USG przez ciemiączka, tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny. Metodami tymi udaje się określić wielkość układu komorowego, jego kształt, przyczynę wodogłowia. źródło: http://www.cewa-nerwowa.hosp.torun.pl/rozpoznanie/index.htm



Temat: LIPOSUKCJA
Liposukcja - odsysanie tłuszczu

CEL
Liposukcja - lipoplastyka - jest zabiegiem chirurgicznym, którego celem jest usunięcie nadmiernie nagromadzonej tkanki tłuszczowej z niektórych okolic ciała, jak np. podbródek, brzuch, biodra, pośladki, uda lub inne części ciała.

PRZEBIEG ZABIEGU
Zabieg polega na odessaniu tłuszczu i przemodelowanie danej okolicy i odbywa się w kilku etapach. Pierwszy z nich polega na ostrzyknięciu tkanki tłuszczowej roztworem znieczulającym, kolejne to tunelizacja i eliminacja (odessanie) uszkodzonych w czasie zabiegu komórek tłuszczowych. W trakcie jednego zabiegu bezpiecznie można usunąć 3,5 litra tłuszczu.

PRZEBIEG POOPERACYJNY
Po zabiegu nakłada się specjalne ubranie uciskowe, dzięki któremu zmniejszają się obrzęki i łatwiej obkurcza się skóra. Pierwszy okres pooperacyjny trwa 7 dni, w tym czasie zaleca się spacery. W następnym tygodniu występuje łatwe męczenie, skrócenie oddechu i trudności w koncentracji. Po 2 tygodniach zaleca się masaże. Zaleca się też dietę bogatobiałkową, witaminy, cynk, żelazo, spacery i pływanie, jazdę na rowerze. Zmniejszenie obwodu operowanej okolicy zauważalne jest po 4 do 6 tygodniach.

MOŻLIWE POWIKŁANIA
Najcięższe powikłania to zator tętnicy płucnej i zator tłuszczowy. Powikłaniom można zapobiegać stosując odpowiednie leki i zabiegi, dlatego bardzo ważne jest bezwzględne przestrzeganie zaleceń lekarza.

ZNIECZULENIE
Zabieg przeprowadza się w zależności od umiejscowienia oraz rozległości w znieczuleniu miejscowym, zewnątrzoponowym czyli dolędźwiowym lub w znieczuleniu ogólnym dotchawiczym lub dożylnym.

WARUNKI PRZEPROWADZANIA ZABIEGU
Warunkiem koniecznym do przeprowadzenia zabiegu jest dobry ogólny stan zdrowia i prawidłowe wyniki podstawowych badań laboratoryjnych. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do zabiegu są: zaburzenia rytmu i wady serca, nieuregulowane nadciśnienie, zaburzenia krzepnięcia i skazy naczyniowe, nieuregulowana cukrzyca, duszności w wywiadzie, żylaki i stany zapalne żył kończyn dolnych, zmiany ropne skóry operowanej okolicy.

WYMAGANE BADANIA
- badanie czasu krwawienia i krzepnięcia krwi
- morfologii i grupy krwi
- ekg
- rtg. płuc

Czas pozostawania w klinice/Absencja
Czas przebywania w klinice wynosi zwykle 1 dobę.
Absencja wynosi zwykle około 14 dni.



Temat: Buty / Buciory - opinnie
To ja zacznę od prehistorii:

Wojasy: te takie ala miwy. Kiedyś były w army shopie na mostowej. Kupiłem je chyba w 1995 roku. Po paru miesiącach noszenia płócienna podszewka w czubku buta się wydarła i uwierała. Buty fake.

Opinacze: Ciężkie, pancerne, niezniszczalne. Miałem dwie pary. Każda tyrana po dwa lata a potem sprzedawana dalej. Wady? Śliska podeszwa w zimie i waga. Poza tym skrzypią.

Miwy: Ciężkie, kiepsko wykonane, miałem dwie pary i żadna nie wytrzymała nawet roku. Mimo że miałem możliwość wymienić zniszczone na trzecią nową parę to nie zdecydowałem się. Buty niezbyt wygodne, nie trzymają kostki, pękają na zgięciach na czubku i pęcie. System szybkiego sznurowania koszmarnie zaprojektowany że czasem ciężko dosznurować w kostce. Szybko nasiąkają wodą i ciężko schną. Poza tym podeszwa jak w opinaczach. U mnie nagroda najgorszych butów milenium. Polecam na protezy kończyn dolnych i dla masochistów.

Buty BW starego wzoru. Świetne buty. Ale w tych z demobilu podeszwy często się odklejają dlatego nie ma sensu kupować. Charakterystyczne dla tych z demobilu jest to że mają podeszwy jakby wymazane białym kremem.

Belgijskie buty piechoty. Rzadkość w Polsce. Buty bardzo klasyczne, szyte przez podeszwę, niezwykle mocne, wygodne i dość lekkie. 3 lata dzień w dzień i żadnych uszkodzeń zewnętrznych. W środku pękła futrówka z boku czubka. Ale nie utrudnia to chodzenia. Stoją w szafie awaryjnie bo podeszwa już wyłysiała.

No i standardowe współczesne buty amerykańskie z goretexem. Właśnie Wellco dokładnie takie http://allegro.pl/item582747309_buty_wellco_gore_tex_kontrakt_usarmy_9_5_w_43_5.html . Kupiłem używane bo nie byłem do nich przekonany. Nosze je od lipca. Buty bardzo wygodne, nieprzemakalne, lekkie i na Vibramie. Na razie żadnych problemów. Jestem na tyle zadowolony że jak się zniszczą to kupię nową parę.




Temat: Męty, bóle szyi, tętno w głowie.
Witaj!

W kwestii kregow szyjnych mialem podobne podejrzenia jak Ty, tylko ze w moim wypadku chodzilo raczej o szumy uszne, ktore pojawily mi sie w podobnym okresie, jak mety (no i niestety trwaja do dzisiaj). Okazalo sie, ze z szyja u mni wszystko w porzadku, natomiast jeden z kregow w odcinku ledzwiowym mam zlokalizowany nieco bardziej w poziomie, anizeli powinien byc i on moze naciskac nieco na zyly, ktorymi plynie krew. Stad pojawily mi sie dretwienia konczyn dolnych w stopach, az do kolan, no i byc moze szumy uszne, aczkolwiek te sa pewni efektem nieudolnie przeprowadzonego plukania uszu, ktore mialem zaraz po tym, jak mi sie mety pojawily.

Generalnie jednak mety moga (nie musza) byc efektem slabego ukrwienia siatkowki. Wtedy szybciej dochodzi do degeneracji ciala szklistego i czasem jego synerezy, czyli powstawiania kieszeni powietrznych, w ktorych cialo szkliste sie przerzedza, kawali, a te kawalki (w postaci metow) plywaja w tych kieszaniach calkiem swodobnie. Zeby ten proces spowolnic nalezy przyjmowac suplementy diety przeciwdzialajace wolnym rodnikom i poprawiajace ukrwienie siatkowki. Czyli z zawartoscia witaminy A, antyoksydantow, luteiny etc. Polecam KLARIN, PROW-ZROK oraz OCUVITE LUTEIN.

Co do widzenia w ciemnosci i po zmorku, to zaraz po tym, jak mi sie mety zrobily mialem wielkie problemy w widzeniem w ciemnosciach. Jakies plamy mi sie przesuwaly przed oczami (o sniegu nie wspomne). No ale gdy pierwszy stres zwiazany z nowa sytuacje minal, to wrocilo do normy. Po zmroku ZAWSZE widzialem gorzej z racji duzej wady wzroku, wiec nie ma powodow do niepokoku. Ww suplementy powinny nieco poprawiac to widzenie. Dodatkowo ma tutaj silny wplyw dyspozycja dnia. Im czlowiek bardziej niewyspany, tym oko bardziej zmeczone i tym szybciej traciamy ostrosc widzenia w ciagu dnia. Takie zycie:(

Co do szyi to nie jestem w stanie w zaden sposob stwierdzic, co Ci dolega, natomiast w kwestii metow i widzenia w zromku bardzo od normy nie odbiegasz, ale aby miec pewnosc, to obserwacja jest konieczna!

Admin




Temat: Legalizacja marihuany

W 1995 roku Światowa Organizacja Zdrowia przygotowała raport pt. Implikacje zdrowotne używania konopi: Analiza porównawcza zdrowotnych i psychologicznych skutków używania alkoholu, konopi, nikotyny i opiatów. Jego upowszechnieniu towarzyszył skandal, gdy brytyjski periodyk popularnonaukowy New Scientist ujawnił w numerze z lutego 1998 r. fakt zatajenia jednego z rozdziałów tego dokumentu. W ocenzurowanym rozdziale autorzy - troje wiodących badaczy uzależnień - porównują naukowo udokumentowane zagrożenia płynące z używania marihuany z zagrożeniami, jakie niesie ze sobą stosowanie używek, czyli alkoholu i nikotyny, oraz nielegalnych - opiatów. Wykazują oni, że tam, gdzie ryzyko istnieje, jest ono w rzeczywistości o wiele poważniejsze w przypadku obydwu legalnych używek. Raport ukazał przykład stosowania odmiennych kryteriów w ocenie szkodliwości używek i narkotyków. Przeciwnikami raportu byli szef WHO Nakajima, który odszedł na emeryturę w czerwcu 1998 roku, oraz dyrektor wydziału narkotyków dr Yoshida
nie jeden raz mi to proponowano,nie jeden raz byłam ujarana niesamowicie i ani raz nie dałam się namówić ...jak mi to wytlumaczysz?

kiedy robiłam w maju badania na thc we krwi nic nie wykazały,wiec nie wiem dlaczego piszesz do mnie jakbym cały czas chodziła zjrana...ja i moje również palące towarzystwo!

rakotwórczym...a papierosy nadal są legalne,wiesz ile chorób z tym jest związnych?choroba niedokrwienna serca, zawał mięśnia sercowego, miażdżyca zarostowa kończyn dolnych, rozedma płuc, przewlekłe zapalenie oskrzeli, rak pluc, rak języka, rak krtani...mogłabym tak dniami,nocami,miesiącami wymieniać...a jednak są legalne.Nie ma rzeczy idealnej nie mającej ani jednej wady z tego co wiem...bo już nawet mleko nie jest mlekiem tylko białą zawiesina przypominającą smakiem mleko i co?jednak wszystko to jest w sprzedaży!
Zadaje sobie właśnie takie pytanie: Dlaczego?




Temat: Zbieram chetnych do notat. PEDIATRII -zjednoczmy się!!!! :)
Co do przepukliny oponowo rdzeniowej proponuje :

Przepuklina oponowo-rdzeniowa jest zaburzeniem zamknięcia kanału kręgowego powstałym w procesie tworzenia się u płodu struktur rdzenia kręgowego i kręgosłupa. Dzieje się to w trzecim tygodniu życia zarodkowego. Rozróżniamy przepukliny okolicy szyjnej, piersiowej, lędźwiowej i krzyżowej. Jest to złożona wielosegmentowa wada dotycząca rdzenia kręgowego, wychodzących z niego nerwów rdzeniowych i osłon: opon mózgowo-rdzeniowych, kręgów kręgosłupa, mięśni, tkanki podskórnej, skóry.

Wadzie towarzyszą zaburzenia przewodzenia bodźców nerwowych od struktur centralnych na obwód ciała – do mięśni, skóry, narządów wew., zaburzona jest także droga od zewnątrz do OUN.
W zależności od stopnia nasilenia wady wyróżnia się:
· rozszczep kręgosłupa – przepuklina pokryta skórą
· przepuklina oponowa – worek przepuklinowy zbudowany z opony rdzeniowej, zawartość worka stanowi płyn mózgowo-rdzeniowy. Przepuklina zwykle pokryta jest skórą, zlokalizowana może być w obrębie kości czaszki (rzadko) lub kręgosłupa
· przepuklina oponowo-rdzeniowa – w worku przepuklinowym znajduje się rdzeń kręgowy i/lub jego korzenie. Pokryta jest zmienioną skórą (ścieńczałą) lub brak jest pokrycia skórnego. W przypadku lokalizacji w obrębie czaszki nazywana jest przepukliną oponowo-mózgową, a zawartość worka oponowego stanowią struktury mózgowia.

W zależności od poziomu ( odcinki okolicy szyjnej, piersiowej, lędźwiowej i krzyżowej) i rozległości uszkodzenia komórek i dróg nerwowych dochodzi do niedowładów lub porażeń mięśni kończyn lub tułowia. W większości przypadków przepukliny dotyczą odcinka lędźwiowego i krzyżowego, wtedy ich objawy stwierdzamy do dolnej połowie ciała.
* mięśnie kończyn dolnych i pośladków są w zaniku i nie umieją się napinać
* napięcie mięśni jest najczęściej obniżone
* ruch czynny w kończynach dolnych jest najczęściej niemożliwy lub znacznie ograniczony.
* może dochodzić do spastyczności kończyn dolnych
* zaburzenia układu kostnego – nieprawidłowe ustawianie stóp i ich zniekształcenie.
* dochodzi do zwichnięć w stawach biodrowych
* skrzywienie kręgosłupa
* dziecko nie posiada czucia w kończynach dolnych brak reakcji na ból, zimno, ciepło
* brak czucia głębokiego.
* problemy z pęcherzem moczowym, odbytem, jelitem grubym w związku unerwienia przez
nerwy uciśnięte

Postępowanie:
W przypadku przepuklin o dużym uwypukleniu worka stosuje się operacyjne zamknięcie, aby zapobiec uszkodzeniu struktur nerwowych, ich podrażnieniu oraz infekcjom.
Dalsze postępowanie opiera się głównie na rehabilitacji ruchowej. Procedury rehabilitacyjne dążą do:
· utrzymania pełnego, biernego zakresu ruchomości stawów;
· zapobiegania deformacjom stawowym, przykurczom;
· przeciwdziałania odleżynom;
· zwiększania zakresu ruchomości stawów;
· wzmacniania siły mięśniowej kończyn nie porażonych oraz siły mięśni tułowia;
· korygowania funkcji oddechowej;
· usprawniania poruszania się i lokomocji – u dzieci z niewielką przepukliną;
· dobór zaopatrzenia ortopedycznego;
· regulacja czynności pęcherza moczowego i końcowego odcinka jelita grubego – należy dążyć do regularnego
wypróżniania;
· edukacja oraz instruktaż rodziny dziecka.

Źródło : 1) Rozwój niemowląt i jego zaburzenia a rehabilitacja metodą Vojty - G. Banaszek
2) internet




Temat: 2. Przepuklina oponowa ; Przepuklina oponowo-rdzeniowa
to było prędzej wklejone przez rzeznika u pączka

Co do przepukliny oponowo rdzeniowej proponuje :

Przepuklina oponowo-rdzeniowa jest zaburzeniem zamknięcia kanału kręgowego powstałym w procesie tworzenia się u płodu struktur rdzenia kręgowego i kręgosłupa. Dzieje się to w trzecim tygodniu życia zarodkowego. Rozróżniamy przepukliny okolicy szyjnej, piersiowej, lędźwiowej i krzyżowej. Jest to złożona wielosegmentowa wada dotycząca rdzenia kręgowego, wychodzących z niego nerwów rdzeniowych i osłon: opon mózgowo-rdzeniowych, kręgów kręgosłupa, mięśni, tkanki podskórnej, skóry.

Wadzie towarzyszą zaburzenia przewodzenia bodźców nerwowych od struktur centralnych na obwód ciała – do mięśni, skóry, narządów wew., zaburzona jest także droga od zewnątrz do OUN.
W zależności od stopnia nasilenia wady wyróżnia się:
· rozszczep kręgosłupa – przepuklina pokryta skórą
· przepuklina oponowa – worek przepuklinowy zbudowany z opony rdzeniowej, zawartość worka stanowi płyn mózgowo-rdzeniowy. Przepuklina zwykle pokryta jest skórą, zlokalizowana może być w obrębie kości czaszki (rzadko) lub kręgosłupa
· przepuklina oponowo-rdzeniowa – w worku przepuklinowym znajduje się rdzeń kręgowy i/lub jego korzenie. Pokryta jest zmienioną skórą (ścieńczałą) lub brak jest pokrycia skórnego. W przypadku lokalizacji w obrębie czaszki nazywana jest przepukliną oponowo-mózgową, a zawartość worka oponowego stanowią struktury mózgowia.

W zależności od poziomu ( odcinki okolicy szyjnej, piersiowej, lędźwiowej i krzyżowej) i rozległości uszkodzenia komórek i dróg nerwowych dochodzi do niedowładów lub porażeń mięśni kończyn lub tułowia. W większości przypadków przepukliny dotyczą odcinka lędźwiowego i krzyżowego, wtedy ich objawy stwierdzamy do dolnej połowie ciała.
* mięśnie kończyn dolnych i pośladków są w zaniku i nie umieją się napinać
* napięcie mięśni jest najczęściej obniżone
* ruch czynny w kończynach dolnych jest najczęściej niemożliwy lub znacznie ograniczony.
* może dochodzić do spastyczności kończyn dolnych
* zaburzenia układu kostnego – nieprawidłowe ustawianie stóp i ich zniekształcenie.
* dochodzi do zwichnięć w stawach biodrowych
* skrzywienie kręgosłupa
* dziecko nie posiada czucia w kończynach dolnych brak reakcji na ból, zimno, ciepło
* brak czucia głębokiego.
* problemy z pęcherzem moczowym, odbytem, jelitem grubym w związku unerwienia przez
nerwy uciśnięte

Postępowanie:
W przypadku przepuklin o dużym uwypukleniu worka stosuje się operacyjne zamknięcie, aby zapobiec uszkodzeniu struktur nerwowych, ich podrażnieniu oraz infekcjom.
Dalsze postępowanie opiera się głównie na rehabilitacji ruchowej. Procedury rehabilitacyjne dążą do:
· utrzymania pełnego, biernego zakresu ruchomości stawów;
· zapobiegania deformacjom stawowym, przykurczom;
· przeciwdziałania odleżynom;
· zwiększania zakresu ruchomości stawów;
· wzmacniania siły mięśniowej kończyn nie porażonych oraz siły mięśni tułowia;
· korygowania funkcji oddechowej;
· usprawniania poruszania się i lokomocji – u dzieci z niewielką przepukliną;
· dobór zaopatrzenia ortopedycznego;
· regulacja czynności pęcherza moczowego i końcowego odcinka jelita grubego – należy dążyć do regularnego
wypróżniania;
· edukacja oraz instruktaż rodziny dziecka.

Źródło : 1) Rozwój niemowląt i jego zaburzenia a rehabilitacja metodą Vojty - G. Banaszek
2) internet




Temat: chodzenie boso a platfus
ĆWICZENIA KORYGUJĄCE WADY POSTAWY PŁASKOSTOPIE

Stwierdzane u dzieci i młodzieży szkolnej częste występowanie wad statycznych kończyn dolnych, szczególnie płaskostopia, zmusza do zastosowania środków zaradczych. Dużą rolę może m.in. spełnić tu nauczyciel wychowania fizycznego, zarówno w swej pracy lekcyjnej, jak i pozalekcyjnej.
Funkcja stopy – zarówno podporowa, jak i nośna – wymaga wydolnego pod względem statycznym i dynamicznym układu kostnego, więzadłowego i mięśniowego.
W warunkach pracy nauczyciela wychowania fizycznego najbardziej dostępne wydają się usystematyzowane oględziny poprzedzone wywiadem. Oględzin dokonuje się w warunkach obciążenia, obciążenia ciężarem własnym, obciążenia dodatkowego. Obserwuje się wysokość sklepienia stopy, kształt łuków, oś stopy, palucha i kości piętowej, zakres ruchów w stawach. Z metod obiektywnych najbardziej rozpowszechniona, prosta w wykonaniu jest plantokonturografia. Można ją też wykorzystać w samokontroli i samoocenie przez uczniów. Odbitki uzyskuje się przez postawienie na papierze stopy – zwilżonej odpowiednim roztworem, np. pomazanej farbą drukarską plakatową. Metoda ta jest warta stosowania w pracy nauczyciela wychowania fizycznego, ze względu na małą czasochłonność, zarówno przy przeprowadzaniu badania jak i opracowywaniu materiałów.
Profilaktyka i korekcja płaskostopia uwzględnia tryb życia, wiek, płeć, ćwiczenia, obuwie oraz stopień zaawansowania wady. Z najczęstszych zaleceń – oprócz codziennych ćwiczeń, które powinno wykonywać w szkole i domu każde dziecko z płaskostopiem – jest bezpośredni kontakt stopy z nierównym naturalnym podłożem np. bieganie po trawie, żwirze, po suchym ciepłym piasku. Świetnym uzupełnieniem jest jazda na rowerze ze stopami dostającymi pedałów dosiężnie. Zmusza to stopę do energicznej pracy w warunkach odciążenia. W przypadku nie korzystnej aury, najprostszą formą imitującą naturalny teren, powodujący oddziaływanie podobne do chodzenia po kamykach, szyszkach, rżysku jest dysk ,,Ufo”. Dochodzi wówczas do pobudzenia i odruchowego skurczu obronnego mięśni krótkich w stopach, powodując stopniowe ich wzmacnianie.
Przykładowe ćwiczenia:
1. Stajemy na dysku możliwie szeroko stopami i wykonujemy ruchy kołysania poprzez przenoszenie ciężaru ciała:
a/ z pięt na palce i z powrotem (kołyszemy się na dysku w przód i w tył)
b/ z jednej nogi na drugą (kołysanie na boki)
c/ kołysanie okrężne (podobnie jak przy ,,hula-hop”)
2. Stojąc na dysku wykonujemy ruchy półobrotowe przesuwając się razem z dyskiem w przód i w tył.
3. Stojąc na dysku wykonujemy wolno przysiady, łącznie ze skrętami tułowia (jak przy jeździe na nartach).
4. Stajemy na dysku i przestępujemy z jednej nogi na drugą (intensywny masaż akupresurowy stop).
5. Pw – siad na ławeczce , ruch – chwytanie palcami stóp leżących przedmiotów.
6. Pw – siad płaski podparty, ruch – wykonać wszystkie możliwe ruchy w stawie skokowym.
7. Pw – leżenie tyłem, RR w bok, ruch – uniesienie nóg w górę, rozchylenie kolan na boki i ,,bicie brawa stopami”.
8. Pw – siad na ławeczce, ruch – chwytanie palcami stóp kredki i próby malowania.
9. Pw – siad na ławeczce, ołówek pod palcami stopy połączony z ekspanderem, ruch – zgięcie podeszwowe z rozciąganiem skspandora.
10. Pw – siad na ławeczce, ruch – rolowanie palcami stóp wałka Thomsona.
11. Siad na ławeczce, szarfa pod palcami stóp, ruch – zginanie palców, oporowanie szarfy.
12. Pw – siad, ruch – chwyt woreczka i przekładanie go nad kolanem drugiej nogi.
13. Pw – siad, chwyt szarfy palcami stopy, przesuwanie wzdłuż wyprostowanej drugiej nogi.
14. Pw – siad, ruch – wznos NN, rozciąganie szarfy.
15. Pw – stanie na pierwszym szczeblu drabinki, ruch – wspięcie i opuszczenie pięt aż do zetknięcia z podłogą.

Podane przykłady ćwiczeń nie są jedynymi ćwiczeniami, które powinny być stosowane na gimnastyce korekcyjnej i na zajęciach z wychowania fizycznego. Dobór ćwiczeń zależy od inwencji prowadzącego. Dla dzieci ćwiczenia można dodatkowo urozmaicić poprzez formę zabawy np. wyścigi, łapanie i rzucanie piłki, ćwiczenia przy muzyce itp. Należy pamiętać również o nauce poprawnego chodu i ćwiczenia w marszu są ważnym etapem, gdyż chód stanowi podstawową życiową funkcją kończyn dolnych. Trzeba zwrócić uwagę na równoległe stawianie stóp i tzw. marsz korekcyjny wykonujemy w maksymalnym wspięciu.

http://www.republika.pl/apk_wf2/plaskostopie.doc



Temat: Jamistość rdzenia
Cześć! ja też coś mam, po polsku. W jamistości rdzenia (syringomielii) dochodzi do poszerzenia kanału centralnego leżącego w środku rdzenia kręgowego w postaci jam rozciągających się na różnej długości, lezących głównie w odcinku szyjnym i piersiowym. Jama obejmuje nie tylko sam kanał centralny, lecz sięga także na przekroju porzecznym do miąższu rdzenia. Prawie zawsze związana jest ona z patologiami, głównie wadami budowy, dotyczącymi tylnej jamy czaszki i okolicy otworu wielkiego. Towarzyszy ona głównie zespołom Chiari typom pierwszemu i drugiemu, wgłobieniu podstawy czaszki, zespołowi Dandy-Walkera, wrodzonemu zarośnięciu otworów odpływowych IV komory mózgu (Luschki i Magenediego). Warto dodać, że nie każda, szczególnie mała jamka i tym bardziej mała jamka w dolnej części rdzenia budzi podejrzenie jamistości, mogą to być bowiem być zmiany poudarowe, pozapalne, lub nieznanego pochodzenia. Badaniem z wyboru jest rezonans magnetyczny (NMR) pokazujący rozległość jamy oraz wady budowy tylnej jamy czaszki; zawsze niezbędne jest wykonanie badania NMR także po podaniu środka kontrastowego, aby wykluczyć jamistość będącą skutkiem guza (nowotworu) rdzenia kręgowego. Jamistość częściej występuje u mężczyzn, objawy pojawiają się pomiędzy 20 a 40 rokiem życia i najczęściej postępują w kierunku inwalidztwa w przeciągu kilku, kilkunastu lat. Objawem charakterystycznym są tzw. rozszczepienne zaburzenia czucia tj. zniesienie na pewnym obszarze skóry czucia temperatury i bólu przy zachowanym czuciu ułożenia kończyn i czuciu dotyku. Początkowym objawem jest często niemożność określenia temperatury wody, potem zdarzają się bezbolesne, „ przypadkowe” zranienia, oparzenia. Ponieważ jamistość najczęściej jest najbardziej wyrażona w odcinku szyjnym ww. objawy dotyczą kończyn górnych, również osłabienie mięśni z zanikami dotyczy głównie rąk (dłoni) i obręczy barkowej. Narasta z czasem uczucie sztywności (uczucie obręczy) tułowia i sztywność kończyn dolnych. Czasem dołącza się tzw. zespół Hornera polegający na zwężeniu źrenicy i opadnięciu powieki, a wynikający z uszkodzenia odpowiedniego ośrodka w rdzeniu kręgowym na pograniczu szyjnego i piersiowego odcinka. Czasem pojawiają się zaburzenia wegetatywne w postaci zaburzeń troficznych skóry oraz brak czucia bólu prowadzi do uszkodzeń stawów, głównie ramiennego, stawów rąk, w dalszej kolejności łokciowego. Operacja, zwana obarczeniem szczytowo-potylicznym, polega na odtworzeniu zbiornika płynowego na tylnej powierzchni rdzenia w obrębie otworu potylicznego wielkiego, czyli w miejscu połączeni kręgosłupa z podstawą czaszki.. W tym celu zdejmuje się tylna niewielką część łuski potylicznej w linii pośrodkowej oraz tylny łuk najwyższego kręgu szyjnego wszywając w nacięty worek oponowy naddatek z okostnej. W przypadku, gdy jamistości nie towarzyszy zsp Chiari lub inna wada złącza szczytowo-potylicznego, zakłada się na stałe (pod skórą) drenaż jamy syringomielicznej do jamy otrzewnej. Dren do jamy zakłada się w górnym odcinku piersiowym kręgosłupa. Innym rodzajem jamistości jest jamistość pourazowa, występuje ona u około 3 % ludzi po poważnych urazach rdzenia, po kilku latach od wydarzenia. Średnio po 10 latach od urazu pojawiają się nowe objawy, tzn. do obecnego od urazu niedowładu czy porażenia kończyn dołączają się bóle i drętwienia w obrębie tych kończyn, postępuje „ ku górze” zakres niedowładu i obszar osłabienia (zniesienia) czucia, zwiększa się spastyczność (napięcie) mięśni, zwiększa się potliwość skóry. W jamistości pourazowej jama jest w miąższu rdzenia obok kanału środkowego. Leczenie polega na operacyjnym połączeniu jamy pourazowej z przestrzenią podpajęczynówkową rdzenia (przestrzenią z płynem mózgowo-rdzeniowym wokół rdzenia).
to z www.neurochirurgia.edu.pl



Temat: Badania

Badaniom sportowo-lekarskim podlegaj?

* Zawodnicy
* Trenerzy ubiegaj?cy się o licencję

Podstawa prawna: Dziennik Ustaw nr. 189 z dnia 3 paĄdziernika 2006 roku, poz. 1396

Zawodnik, przystępuj?cy i uczestnicz?cy w treningach sportowych oraz bior?cy udział w zawodach, winien być uznany za zdolnego pod względem zdrowotnym. Badanie i orzeczenie jest udokumentowane w wydanej dla sportowca karcie zdrowia sportowca (tzw. „mała ksi?żeczka”) lub ksi?żeczce zdrowia sportowca wydanej przez Polski Zwi?zek Sportowy. Zgodnie z przepisami orzeczenie o zdolno?ci do uprawiania sportu może zostać wydane na maksymalnie 6 miesięcy.

Celem badań sportowo-lekarskich jest ocena ryzyka rozwoju niekorzystnych następstw zdrowotnych wskutek uprawiania danej dyscypliny sportowej.

Sport wyczynowy, a zwłaszcza tnz. sport wysokiego wyczynu w obecnych czasach odbywa się na granicy wydolno?ci ustroju i stał się form? bardzo ciężkiej pracy zarobkowej (sport profesjonalny). Zgodnie z Ustaw? z dnia 29 lipca 2005 r.o sporcie kwalifikowanym, zawodnikiem jest osoba uprawiaj?ca amatorsko lub profesjonalnie okre?lon? dyscyplinę sportu i uczestnicz?ca we współzawodnictwie sportowym. Jednym z ustawowych obowi?zków zawodnika jest poddawanie się badaniom lekarskim.

Badania sportowo-lekarskie maj? charakter badań wstępnych, okresowych i okoliczno?ciowych (kontrolnych - po poważniejszej chorobie, pobycie w szpitalu itp.). Badania wstępne wykonuje się przed rozpoczęciem uprawiania danej dyscypliny sportowej. Wstępne badania sportowo-lekarskie powinny być możliwie wszechstronne. Kolejno wykonywane badania okresowe służ? ocenie wpływu treningu na organizm sportowca. Kryteria kwalifikacji do uprawiania sportu zależ? od rodzaju aktywno?ci ruchowej (dyscypliny sportowej) jak? zamierza uprawiać kandydat, intensywno?ci treningów (ćwiczenia rekreacyjne, sport wyczynowy) oraz wieku kandydata.

Ze zrozumiałych względów najłagodniejsze kryteria orzecznicze dotycz? ćwiczeń rekreacyjnych. Niewielkie obci?żenia które występuj? przy tej formie aktywno?ci ruchowej wi?ż? się z małym ryzykiem niekorzystnych następstw zdrowotnych. Najostrzejsze kryteria należy natomiast przyj?ć przy orzekaniu o zdolno?ci do uprawiania sportu wyczynowego. Badania zawodników powinni przeprowadzać wył?cznie lekarze specjali?ci medycyny sportowej.
Przeciwwskazania do uprawiania sportu

Przeciwwskazania do uprawiania sportu dziel? się na względne (zależne od okoliczno?ci) i bezwzględne (niezależne) oraz na stałe i okresowe (przemijaj?ce). Przeciwwskazania do uprawiania sportu można również dzielić pod względem układu z którego wynikaj? na kardiologiczne, hematologiczne, pulmonologiczne, neurologiczne, okulistyczne itp. Przy ocenie przeciwwskazań powinno się brać pod uwagę dyscyplinę sportow? któr? zamierza uprawiać kandydat, gdyż obci?żenie poszczególnych układów różni się w zależno?ci od rodzaju sportu. Przykładem przeciwwskazań bezwzględnych do uprawiania sportu wyczynowego s? choroby takie jak rozstrzenie oskrzeli, niewydolno?ć serca, kardiomiopatie, zespoły preekscytacji, wrodzone wady budowy ciała itp. Przeciwwskazania względne należy rozpatrywać indywidualnie. Np. obecno?ć żylaków kończyn dolnych przy małym nasileniu zmian i w niektórych dyscyplinach sportowych (np kolarstwo) może nie dyskwalifikować do uprawiania sportu. Przeciwwskazaniami czasowymi s? na przykład wszystkie ostre choroby zakaĄne (grypa, angina, przeziębienie itp.). Przeciwwskazania stałe to anatomiczne lub czynno?ciowe zmiany o charakterze nieodwracalnym np. wrodzone wady budowy ciała, niemożliwe do pełnego skorygowania wady serca, marsko?ć w?troby, rozedma płuc, zakażenie HIV, niedowidzenie, niedosłuch itp...

Orzeczenie lekarskie może być następuj?cej tre?ci: trwale niezdolny, czasowo niezdolny, czasowo zdolny, zdolny z ograniczeniem (np. ze względu na wiek - tylko trening ogólnorozwojowy, zdolny do uprawiania okre?lonej dyscypliny sportu).
Jak często powinno się wykonywać okresowe badania sportowo-lekarskie ?

Okresowe badania sportowo-lekarskie należy przeprowadzać nie rzadziej niż co 6 miesięcy bez względu na wiek. Badania zawodników powinni przeprowadzać wył?cznie lekarze specjali?ci medycyny sportowej.




Temat: Polecam szpital im. Jana Pawła II w Krakowie

w rankingach szpital jest na pierwszym miejscu i od wielu lat utrzymuje się w ścisłej czołówce...

Główną statutową działalnością Kliniki są operacje kardio, angiochirurgiczne i transplantacje. Od 1979 do 2007 wykonano ponad 33 000 operacji serca i wielkich naczyń oraz 506 przeszczepów serca, co stawia Klinikę na pierwszym miejscu w kraju i zapewnia wysoką pozycję wśród ośrodków uniwersyteckich w Europie. Co roku wykonanuje się ok. 2400 zabiegów operacyjnych, w tym 2236 w krążeniu pozaustrojowym, 48 bez krążenia, a 356 operacji w trybie pilnym.

1441 zabiegów pomostowania tętnic wieńcowych
592 operacji na zastawkach serca
91 operacji tętniaków i tętniaków rozwarstwionych aorty
79 zabiegów wad wrodzonych serca u dorosłych
73 operacji złożonych (np. wady i pomosty aortalno-
wieńcowe lub inne)
27 transplantacji serca
28 zabiegów laserowych rewaskularyzacji mięśnia sercowego
(TMLR)
18 operacji guzów serca
95 zabiegów na naczyniach obwodowych (szyjnych i kończyn
dolnych)

Operacje serca i wielkich naczyń przeprowadzane są u dorosłych, młodzieży i dzieci w pełnym zakresie, w tym unikalne w kraju. Szczególnie ważne miejsce zajmują zabiegi przeszczepiania serca, których od 12 lat wykonano 430.

Unikatowym wydarzeniem w skali światowej było zwieńczone pełnym sukcesem prowadzenie ciąży, porodu i połogu u pacjentki po przeszczepieniu serca.

Ponadto przeprowadzane są zabiegi operacyjne tętniaków aorty wstępującej, łuku i aorty zstępującej, zwłaszcza w trybie pilnym z powodu rozwarstwienia aorty. Do tej pory wykonano ponad 600 takich zabiegów, co stawia ośrodek krakowski na pierwszym miejscu w kraju i na poczesnym miejscu w Europie.

Stale rozwijane i doskonalone są techniki chirurgii wieńcowej; opracowywane wskazania do trombendarterektomii niedrożnych tętnic wieńcowych. Codziennością stały się operacje pomostowania naczyń wieńcowych u chorych z niską frakcją wyrzutową lewej komory serca (poniżej 20 % ), zabiegi na bijącym sercu bez użycia krążenia pozaustrojowego, zabiegi z małego dostępu oraz alternatywne metody leczenia jak rewaskularyzacja laserowa nasierdziowa oraz endokawitarna przezskórna. Prowadzi się operacyjne leczenie pozawałowych tętniaków serca wg własnych wskazań i modyfikacji techniki plastyki lewej komory serca. Od 1996 r. do praktyki klinicznej wprowadzono dynamiczną kardiomyoplastykę z zastosowaniem mięśnia szkieletowego. Z roku na rok rośnie liczba chorych operowanych z powodu krytycznego zwężenia tętnic szyjnych jako izolowanej zmiany lub w połączeniu z pomostowaniem tętnic wieńcowych. Wzrasta też liczba operacji tętniaków aorty brzusznej, zwężenia tętnic nerkowych i niedrożności udowo-podkolanowej.

Zakład Hemodynamiki i Kardiologii interwencyjnej wykonuje obecnie 6 tys. zabiegów rocznie. Dzięki nowoczesnej aparaturze przeprowadzane są inwazyjne zabiegi na naczyniach wieńcowych i innych (angioplastyka balonowa, stentowanie, rotablacja, endokawitarna rewaskularyzacja laserowa. Spiralna tomografia komputerowa z obrazowaniem Virtuoso pozwala na szybką i pełną diagnostykę rozwarstwienia aorty oraz skrócenie czasu upływającego do momentu operacji. W listopadzie 1999 r wprowadzono w Klinice i Zakładzie Hemodynamiki i Kardiologii Interwencyjnej 24 godzinny dyżur dla natychmiastowej diagnostyki i terapii ostrych stanów kardiologicznych. Po roku porównano wyniki: obniżono o ok. 30 % liczbę zgonów z powodu zawału serca i o tyle samo obniżono koszty leczenia i rehabilitacji niestabilnej choroby wieńcowej.

W okresie 20 lat istnienia Kliniki wypracowano własną metodę kompleksowej rehabilitacji około i pooperacyjnej w warunkach szpitalnych i sanatoryjnych w ścisłej współpracy z Kardiologicznymi Szpitalami Uzdrowiskowymi w Rabce, Busku Zdroju, Rymanowie i Nałęczowie.

Z roku na rok wzrasta liczba pacjentów zagranicznych (Anglia, Francja, Ukraina, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej) operowanych w tutejszej Klinice.

żródło: Kliniki Chirurgii Serca, Naczyń i Transplantologii Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Szpitalu im. Jana Pawła II



Temat: Prawdy i mity o paleniu
Palenie jest dziś niemodne, w wielu miejscach wręcz zabronione. Coraz więcej ludzi zrywa więc z tym nałogiem. Spróbuj i Ty! To nie jest takie trudne, jak się wydaje!



Każdy papieros wyniszcza organizm, pozbawia cerę i włosy blasku, truje Ciebie i Twoich najbliższych. Naukowcy dowiedli, że jeśli palenie Cię nie zabije, to na pewno znacznie skróci Ci życie. Nawet jeśli palisz tylko kilka papierosów tygodniowo i jesteś raczej nawykowcem niż nałogowcem, postaraj się raz na zawsze pozbyć tego przyzwyczajenia. Może w podjęciu tej decyzji pomogą Ci przytoczone poniżej fakty.

Prawda czy fałsz?

Palę papierosy light. To mniej szkodliwe i dzięki temu jestem zdrowsza.
Nieprawda! Papierosami light zaciągasz się mocniej niż "normalnymi". W efekcie szkodliwe substancje docierają głębiej. Poza tym nie ma "bezpiecznych" papierosów. Wszystkie zawierają około 4 tys. związków chemicznych, z których wiele jest silnymi toksynami.

Gdy palę, mniej się stresuję...
To nie palenie, a nikotyna Cię uspokaja. Jest ona substancją, która nawet w małych dawkach silnie oddziałuje na układ nerwowy. Czas między zaciągnięciem się papierosem a stymulacją ośrodków mózgowych przez nikotynę wynosi zaledwie 10 sekund. Aby jednak nikotyna działała, musisz zwiększać jej dawkę. To z kolei powoduje coraz silniejsze uzależnienie.

Jeden papieros mi nie zaszkodzi
Wręcz przeciwnie. Nikotyna uzależnia mocniej niż "twarde" narkotyki (np. heroina). Czasem wystarczy jeden papieros, byś ponownie wpadła w szpony nałogu.

Nie potrafię żyć bez papierosa
Nieprawda. Musisz tylko chcieć zerwać z nałogiem, stosować się do rad specjalistów i... znaleźć zajęcie, które Cię na tyle zajmie, byś nie myślał o paleniu. Początki są trudne, ale nagrodą jest zdrowie!

Na co narażasz swój organizm:

Mózg
Bardzo szybko uzależnia się od stymulującej go nikotyny. Pod wpływem palenia znacznie zwiększa się ryzyko udaru oraz schorzeń naczyń mózgowych (grozi np. miażdżyca naczyń krwionośnych, a nawet krwotok.)

Krtań
Palenie podrażnia i osłabia błony śluzowe (stąd częste infekcje), zwiększa ryzyko nowotworów jamy ustnej, gardła, przełyku i krtani (szczególnie u wielbicieli cygar i fajek).

Płuca
Palenie powoduje raka płuc (aż w 9 na 10 przypadków), 20-krotnie zwiększa zachorowalność na przewlekłe zapalenie oskrzeli i rozedmę płuc, znacznie podnosi ryzyko zachorowania na astmę.

Serce
Nikotyna podwyższa ciśnienie krwi i przyspiesza akcję serca. Zwiększa się ryzyko wystąpienia choroby wieńcowej i zawału. Obciążone jest nie tylko serce, ale i cały układ krwionośny (problemy z nadciśnieniem, miażdżyca.)

Żołądek
Nikotyna i inne toksyczne substancje dostają się do żołądka wraz ze śliną lub przenikają do niego z krwiobiegu. Powodują niestrawność i podrażniają wyściełające żołądek błony śluzowe. O półtora raza zwiększają ryzyko powstania wrzodów żołądka, podnoszą również prawdopodobieństwo wystąpienia nowotworów.

Narządy płciowe
Papierosy mogą być sprawcą impotencji u mężczyzn i zaburzeń płodności u kobiet (w przypadku brania tabletek antykoncepcyjnych wzrasta ryzyko pojawienia się skutków ubocznych). Paląca matka naraża swoje nienarodzone dziecko na zbyt wczesne narodziny i wady rozwojowe.

Jelita
U osób cierpiących na chroniczny, powstały w wyniku palenia kaszel, wzrasta ryzyko przepukliny jelitowej. Palacze o półtora raza częściej zapadają na wrzody dwunastnicy. Dokuczają im zaparcia.

Nogi
Palacze są znacznie bardziej narażeni na ciężką miażdżycę tętnic kończyn dolnych. W skrajnych wypadkach może to się dla nich kończyć nawet amputacją nóg.

dziennik.pl



Temat: Sylwetka przedszkolaka
Każdy z nas pamięta z dzieciństwa często powtarzane przez rodziców słowa - nie garb się! Czy ich słuchaliśmy? Raczej nie. Teraz pewnie niektórzy z nas uskarżają się na dolegliwości kręgosłupa. Dlatego tak ważne jest, aby rodzice wykształcili w dziecku chęć do utrzymywania prawidłowej postawy.



Od niemowlaka do przedszkolaka

Etap przedszkolaka to moment przejściowy pomiędzy bezradnością niemowlęcia, a okresem radzenia sobie z prostymi sprawami i zaradnością ucznia. To okres niezmiernie ważny dla prawidłowego kształtowania cech motorycznych dziecka. Pomiędzy 3 a 7 rokiem życia dziecko doskonali nabyte wcześniej proste umiejętności. Rozwija swoją sprawność fizyczną, dzięki której coraz lepiej radzi sobie z panowaniem nad własnym ciałem.
"Narząd ruchu kształtuje się już w życiu płodowym. Schorzenia rozpoznawane jeszcze w łonie matki mają zasadniczy wpływ na rozwój i zdrowie dziecka po urodzeniu. Wiele z nich jak np.: rozszczep kręgosłupa, rozwojowa dysplazja stawów biodrowych czy wrodzone wady stóp, wcześnie wykryte pozwalają na wyleczenie lub znaczne zmniejszenie ich ujemnych skutków na dalsze życie dziecka" - mówi dr n. med. Piotr Kolasiński, specjalista w ortopedii i chirurgii urazowej z Centrum Medycznego LIM.

Wady postawy mogą ujawniać się w każdym wieku dziecka, gdyż ich natura wiąże się ze wzrostem. Te, które ujawniają się w pierwszym roku życia powstały najczęściej jeszcze w życiu płodowym. Natomiast po ukończeniu pierwszego roku, gdy dziecko rozpoczyna swoją przygodę z chodzeniem, mogą pojawić się wady wynikające z działania grawitacji. Pierwsze trzy lata życia to opanowanie pozycji pionowej i sprawnego poruszanie się. W tym okresie zmieniają się proporcje ciała dziecka.

Postawa przedszkolaka

"Wiek przedszkolny czyli od 4 do 6 roku życia, to okres kształtowania się fizjologicznych krzywizn kręgosłupa, czyli lordozy szyjnej i lędźwiowej oraz kifozy piersiowej, które są niezbędne dla przyszłego prawidłowego funkcjonowania. Pozwalają kompensować obciążenia jakim kręgosłup poddany będzie w dalszym życiu" - wyjaśnia dr Piotr Kolasiński.
Pogłębienie lub niewykształcenie się tych krzywizn jest najczęstszą wadą w postawie przedszkolaków. Na wszelkie odchylenia od normy rodzice powinni być czujni. Podobnie jak powinni zwracać uwagę na koślawość kolan oraz kształtowanie się stóp dziecka. Z upływem czasu nasilają się nieleczone deformacje narządu ruchu powstałe przed urodzeniem i w pierwszych latach życia a maleją znacznie możliwości ich wyleczenia.
"Wraz ze wzrostem mogą ujawnić się np.: różnice w długości kończyn dolnych co zasadniczo wpływa na właściwy osiowy rozwój kręgosłupa. Mogą również wykształcić się takie wady jak: stopy paskie, płasko-koślawe statyczne czy nadmierna koślawość kolan" - specjalista.

Uwaga na płaskie stopy

Jeśli podczas letnich spacerów po plaży rodzice zauważyli, że malec zostawia na piasku płaskie ślady, nie powinni od razu panikować. Sam fakt obniżenia sklepień stóp czy widoczna lecz niewielka koślawość kolan nie są jeszcze podstawą rozpoznania wady. Wzrastająca u dzieci aktywnoć ruchowa wielokrotnie wystarcza, by te niewielkie odchylenia ustąpiły.
"U małych dzieci może wystąpić tzw. płaskostopie pozorne, które znika samoistnie po 4 roku życia, gdy mięśnie się lepiej wykształcą. Natomiast niepokojąca może być np. charakterystycznie starta podeszwa buta na pięcie po wewnętrznej lub zewnętrznej stronie u starszego dziecka. Gdy dodatkowo odbicie śladu takiego dziecka nie ma wyraźnego wysklepienia, należy udać się do specjalisty po poradę" - wyjaśnia dr Piotr Kolasiński

Dużo ruchu, ale bez obciążenia

Dzieci w wieku przedszkolnym nie uprawiają jeszcze sportów. W tym wieku możemy mówić jedynie o zabawach ruchowych. Powinniśmy ich zapewnić dziecku dużo, pamiętając o urozmaicaniu i unikaniu przeciążeń. Dziecko w wieku przedszkolnym nie może uprawiać żadnych ćwiczeń wyczynowo. Wiek ten jest szczególnie korzystny do nauki pływania.
To rodzice zaszczepiają w dzieciach zamiłowanie do aktywności ruchowej już od najmłodszych lat. Większość dysfunkcji układu ruchowego można wyeliminować, wzmacniając organizm głównie poprzez ruch i odpowiednie ćwiczenia korekcyjne, które nie tylko kształtują, ale i przyzwyczajają dziecko do zachowania poprawnej postawy.

Siedzący tryb życia z pewnością nie pomaga w kształtowaniu prostej sylwetki. Ponadto powoduje niedotlenienie organizmu, osłabia odporność. Znakiem naszych czasów jest, że dzieci coraz częściej jeżdżą do przedszkola, a nie idą pieszo. Natomiast popołudniu godzinami siedzą przed telewizorem oglądając bajki lub bawią się przy komputerze. Nasze pociechy rosną i dojrzewają coraz szybciej, ale niestety ich sprawność fizyczna słabnie w równie szybkim tempie.
Jedną z przyczyn wad postawy jest niewydolność mięśni utrzymujących ciało. Spowodowane jest to brakiem właściwie dobranych ćwiczeń fizycznych oraz zabaw ruchowych. Winne są również złe nawyki postawy.

Profilaktyka
Jak rodzice mogą zapobiegać wadom postawy? Jest na to kilka sposobów jednak najważniejsze jest by pamiętali, że postawa wyraża stan fizyczny i psychiczny człowieka oraz zmienia się w ciągu jego całego życia.

Stwarzając dziecku urozmaicone ruchowo dzieciństwo, dając poczucie bezpieczeństwa oraz dbając o ogólny stan zdrowia można zapobiegać rozwojowi wielu wad postawy. Powszechnie dostępne badanie ultrasonograficzne bioder noworodków w istotny sposób zwiększa szanse na skuteczne wyleczenie ich wad wrodzonych. Noszenie butów ortopedycznych czy wkładek oraz stosowanie innych metod leczenia należy pozostawić do decyzji lekarza specjalisty. Dzieciom zdrowym buty czy wkładki ortopedyczne nie tylko nie pomagają, ale mogą szkodzić.

Źródło: dziennik.pl



Temat: Pomoc finansowa dla dzieci z FAS
http://www.niepelnosprawni.pl/ledge/x/4915 - zawiera przepisy prawa, zwróś uwagę na rozdział 6 w którym ą standatdy w zakrsie kwalifikowania do niepełnospraności. jesli dziecko nie ma zadnych trudności w samodzielnym funkcjonowaniu, nie wymaga wsparcia srodowiska w codziennym zyciu nie kwalifikuje sie do uzyskania niepełnosprawnosci.
cyt "§ 32. 1. Przy kwalifikowaniu do znacznego, umiarkowanego i lekkiego stopnia niepełnosprawności bierze się pod uwagę zakres naruszenia sprawności organizmu spowodowany przez:
1) upośledzenie umysłowe począwszy od upośledzenia w stopniu umiarkowanym;
2) choroby psychiczne, w tym:
a) zaburzenia psychotyczne,
b) zaburzenia nastroju począwszy od zaburzeń o umiarkowanym stopniu nasilenia,
c) utrwalone zaburzenia lękowe o znacznym stopniu nasilenia,
d) zespoły otępienne;
3) zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu, w tym:
a) trwałe uszkodzenie czynności ruchowej jednego lub obu fałdów głosowych,
b) częściowa lub całkowita utrata krtani z różnych przyczyn,
c) zaburzenia mowy spowodowane uszkodzeniem mózgu - wyższych ośrodków mowy,
d) głuchoniemota, głuchota lub obustronne upośledzenie słuchu niepoprawiające się w wystarczającym stopniu po zastosowaniu aparatu słuchowego lub implantu ślimakowego;
4) choroby narządu wzroku, w tym wrodzone lub nabyte wady narządu wzroku powodujące ograniczenie jego sprawności, prowadzące do obniżenia ostrości wzroku w oku lepszym do 0,3 według Snellena po wyrównaniu wady wzroku szkłami korekcyjnymi lub ograniczenie pola widzenia do przestrzeni zawartej w granicach 30 stopni;
5) upośledzenia narządu ruchu, w tym:
a) wady wrodzone i rozwojowe narządu ruchu,
b) układowe choroby tkanki łącznej w zależności od okresu choroby i stopnia wydolności czynnościowej,
c) zapalenie stawów z towarzyszącym zapaleniem stawów kręgosłupa w zależności od stopnia wydolności czynnościowej,
d) choroby zwyrodnieniowe stawów w zależności od stopnia uszkodzenia stawu,
e) choroby kości i chrząstek z upośledzeniem wydolności czynnościowej,
f) nowotwory narządu ruchu,
g) zmiany pourazowe w zależności od stopnia uszkodzenia i możliwości kompensacyjnych;
6) epilepsja w postaci nawracających napadów padaczkowych spowodowanych różnymi czynnikami etiologicznymi lub wyraźnymi następstwami psychoneurologicznymi;
7) choroby układu oddechowego i krążenia, w tym:
a) przewlekłe obturacyjne i ograniczające, zakaźne choroby płuc prowadzące do niewydolności oddechowej,
b) nowotwory płuc i opłucnej, prowadzące do niewydolności oddechowej,
c) wrodzone i nabyte wady serca, choroba niedokrwienna serca, kardiomiopatie, zaburzenia rytmu serca z zaburzeniami hemodynamicznymi kwalifikującymi co najmniej do II stopnia niewydolności serca według Klasyfikacji NYHA,
d) nadciśnienie tętnicze z powikłaniami narządowymi,
e) miażdżycę zarostową tętnic kończyn dolnych począwszy od II stopnia niedokrwienia kończyn według Klasyfikacji Fontaine'a,
f) niewydolność żył głębokich z powikłaniami pod postacią zapaleń i długotrwałych owrzodzeń;
8) choroby układu pokarmowego, w tym:
a) choroby przełyku powodujące długotrwałe zaburzenia jego funkcji,
b) stany po resekcji żołądka z różnych przyczyn z licznymi powikłaniami,
c) przewlekłe choroby jelit o różnej etiologii, powikłane zespołem złego wchłaniania,
d) przewlekłe choroby wątroby o różnej etiologii w okresie niewydolności wątroby,
e) przewlekłe zapalenie trzustki wymagające długotrwałej farmakoterapii,
f) nowotwory układu pokarmowego;
9) choroby układu moczowo-płciowego, w tym:
a) zaburzenia czynności dróg moczowych prowadzące do niewydolności nerek,
b) choroby nerek o różnej etiologii prowadzące do ostrej lub przewlekłej mocznicy,
c) wielotorbielowate zwyrodnienie nerek typu dorosłych,
d) nowotwory złośliwe układu moczowego i narządów płciowych;
10) choroby neurologiczne, w tym:
a) naczyniopochodny udar mózgu przemijający, odwracalny, dokonany, prowadzący do okresowych lub trwałych deficytów neurologicznych o różnym stopniu nasilenia,
b) guzy centralnego układu nerwowego w zależności od typu, stopnia złośliwości, lokalizacji i powstałych deficytów neurologicznych,
c) pourazowa cerebrastenia i encefalopatia,
d) choroby zapalne ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego prowadzące do trwałych deficytów neurologicznych,
e) choroby układu pozapiramidowego w zależności od stwierdzanych objawów neurologicznych,
f) choroby rdzenia kręgowego,
g) uszkodzenia nerwów czaszkowych i obwodowych o różnej etiologii;
11) inne, w tym:
a) choroby narządów wydzielania wewnętrznego o różnej etiologii, wywołane nadmiernym wydzielaniem lub niedoborem hormonów w zależności od stopnia wyrównania lub obecności powikłań narządowych, pomimo optymalnego leczenia,
b) choroby zakaźne lub zespoły nabytego upośledzenia odporności w zależności od fazy zakażenia,
c) przewlekłe wielonarządowe choroby odzwierzęce w II i III okresie choroby zależnie od zmian narządowych,
d) choroby układu krwiotwórczego o różnej etiologii w zależności od patologicznych zmian linii komórkowych szpiku w procesie hemopoezy,
e) znacznego stopnia zeszpecenia powodujące stałe ograniczenia w kontaktach międzyludzkich, jak i pracy zawodowej.
2. Symbol przyczyny niepełnosprawności, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 8, ust. 2 pkt 9 i ust. 3 pkt 9, oznacza się następująco:
1) 01-U - upośledzenie umysłowe;
2) 02-P - choroby psychiczne;
3) 03-L - zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu;
4) 04-O - choroby narządu wzroku;
5) 05-R - upośledzenie narządu ruchu;
6) 06-E - epilepsja;
7) 07-S - choroby układu oddechowego i krążenia;
8) 08-T - choroby układu pokarmowego;
9) 09-M - choroby układu moczowo-płciowego;
10) 10-N - choroby neurologiczne;
11) 11-I - inne, w tym schorzenia: endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne, choroby zakaźne i odzwierzęce, zeszpecenia, choroby układu krwiotwórczego."
Trzeba pamietac o tym, stopień nasilenia objawów mierzony jest od optymalnego zaopatrzenia medycznego i farmaceutycznego - czyli jesli dziecko w trakcie podawania leków nie ma ataków epilepsji komisja ma prawo wniosek rozpatrzeć negatywnie.



Temat: Gdy w krzyżu łupie - za duzo siedzenia, brak ruchu
artykul z rzeczpospolitej
http://www.rp.pl/artykul/...zyzu_lupie.html
Agnieszka Usiarczyk

Dolegliwości i schorzenia kręgosłupa najczęściej są rezultatem nieprawidłowego siedzenia, braku ruchu i zaniedbania wad rozpoznanych w dzieciństwie

– Bóle kręgosłupa stały się jednym z najczęstszych powodów zasięgania porad lekarskich, a także nieobecności w pracy. Trafiają do mnie pacjenci z bólem kręgosłupa, którzy dużo pracują siedząc za biurkiem, spędzają mnóstwo czasu w samochodzie i nie uprawiają sportu – mówi Piotr Kurzyński, specjalista ortopedii i traumatologii narządu ruchu, kierownik medyczny kliniki Lux Med w Katowicach.

Prysznic łagodzi ból

Pierwszym objawem chorób i zwyrodnień grzbietu jest ból. Bywa słaby, ale czasem pojawia się bardzo silny, uniemożliwiający poruszanie się. – Często pojawiające się bóle i zawroty głowy, drętwienie i osłabienie mięśni w obrębie barku czy ręki mogą świadczyć o chorobie kręgosłupa szyjnego, w przypadku odcinka lędźwiowego kręgosłupa ból lub uczucie drętwienia czy osłabienia może dotyczyć kończyn dolnych – tłumaczy lekarz.

Dolegliwości można zmniejszyć, biorąc ciepły prysznic i strumieniem wody rozmasowując napięte mięśnie przykręgosłupowe. Można również wziąć ciepłą kąpiel z dodatkiem soli mineralnych. – Pomocne może być leżenie na plecach, na równym, niezapadającym się podłożu, z nogami zgiętymi w stawach biodrowych i kolanowych. Osoby, które źle znoszą leżenie na plecach, mogą ułożyć się na boku z dociągniętymi do brzucha kolanami – radzi dr Kurzyński.

Gdy ból jest bardzo silny, wskazane jest zażycie leku przeciwbólowego i ułożenie się w pozycji opisanej powyżej. Należy również udać się do lekarza, szczególnie wtedy, gdy ból promieniuje do pośladka lub nogi.

Bóle grzbietu leczy się farmakologicznie oraz za pomocą zabiegów fizykalnych, masaży, terapii manualnej i ćwiczeń. – Badania potwierdzają, że najlepsze efekty uzyskuje się, stosując kilka form terapii jednocześnie – mówi dr Kurzyński.

Najlepiej na klęczniku

Badania dowodzą, że najbardziej szkodliwa dla kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego jest pozycja siedząca. – Krzesło do pracy przy biurku powinno mieć taką wysokość, by podczas siedzenia, stopy swobodnie opierały się o podłoże, a kąt zawarty pomiędzy udami i podudziami nie był mniejszy niż 90 stopni. Oparcie krzesła powinno sięgać do wysokości łopatek i być podparciem dla pleców na całej ich długości – mówi specjalista. Siedzisko powinno być wygodne, ale niezbyt miękkie. Polecane są krzesła typu „klęcznik”. Pochylone do przodu siedzisko oraz oparcie znacznej części ciężaru ciała na kolanach sprawia, że podczas siedzenia kręgosłup lędźwiowy jest fizjologicznie wygięty ku przodowi. Jest to najkorzystniejsze ustawienie kręgosłupa zapobiegające jego przeciążeniom. Wysokość biurka powinna być tak dobrana, aby osoba pracująca przy nim nie musiała się pochylać. – Dotyczy to również umiejscowienia ekranu komputera. Długotrwałe pochylanie głowy powoduje napięcie mięśni szyi i obręczy barkowej, co może być przyczyną bólów kręgosłupa szyjnego, barków oraz głowy – mówi lekarz. Warto również zadbać o prawidłowe ustawienie fotela w samochodzie. Powinien mieć możliwość regulacji w odcinku lędźwiowym, a zagłówek musi być tak ustawiony, by głowę trzymać prosto. Warto pamiętać, że nawet odpowiednio ustawione biurko czy wygodne krzesło nie uchroni przed bólem pleców. – Wskazane jest co godzinę przerywać pracę na kilka minut, by się odprężyć, zmienić pozycję, przejść się – radzi Kurzyński.

Pływanie bezpieczne dla pleców

Aktywność ruchowa wzmacniająca mięśnie grzbietu i mięśnie brzucha jest najlepszą formą profilaktyki. Jednak nie każdy rodzaj sportu wpływa korzystnie na układ kostny. – W siłowni należy unikać ćwiczeń prowadzących do pionowego obciążania kręgosłupa. Zanim zaczniemy grać w koszykówkę, siatkówkę czy jeździć konno, należy potrenować, by wzmocnić mięśnie grzbietu i brzucha. Jazda na rowerze może prowadzić do przeciążeń kręgosłupa, zwłaszcza w odcinku lędźwiowym. Możemy ograniczyć ich ryzyko, ustawiając kierownicę na tyle wysoko, aby podczas siedzenia nie odchylać głowy nadmiernie do tyłu – mówi Piotr Kurzyński.

Najbardziej wskazaną dyscypliną sportu dla osób cierpiących na bóle kręgosłupa jest pływanie. W trakcie pływania równomiernie pracują mięśnie poprawiające stabilizację kręgosłupa, a ruch w wodzie zwiększa ruchomość połączeń międzykręgowych. – Osoby, które dotychczas nie uskarżały się na bóle kręgosłupa, mogą pływać praktycznie wszystkimi stylami. Osobom z bólem kręgosłupa szyjnego nie polecam pływania żabką ze względu na zbyt wysokie unoszenie głowy ponad wodę – podpowiada.

Nie należy lekceważyć wad z dzieciństwa

Częstą przyczyną chorób kręgosłupa w wieku dorosłym mogą być wady postawy, które pojawiły się już w okresie dziecięcym. Dlatego ważna jest regularna kontrola postawy dziecka przez cały okres jego rozwoju. Niepokojącymi objawami powinny być m.in.: boczne odchylenia linii kręgosłupa, asymetrie prawej i lewej strony ciała, wysunięcie głowy i barków do przodu, znaczne uwypuklenie brzucha, odstawanie łopatek, asymetria poziomu barków i łopatek.



Temat: Notatki z 29.10.06
PODSTAWY MEDYCYNY

Miażdżyca i jej skutki

Miażdżyca, choroba zwyrodnieniowa naczyń krwionośnych. Na wewnętrznej powierzchni ścian tętnic powstają blaszki miażdżycowe zbudowane z cholesterolu i odkładającego się w nim wapnia.
Zmiana powierzchni naczynia powoduje uaktywnienie osoczowych czynników krzepnięcia, powstawanie przyściennych zakrzepów, zwężenie światła naczynia, upośledzenie przepływu krwi i w rezultacie niedokrwienie narządów zaopatrywanych przez to naczynie.

HDL – dobry cholesterol (połączony z dużym białkiem)
LDL – zły cholesterol (połaczony z lekkim białkiem)

Trąbocyty + substancje białkowe = skrzep
(płytki krwi) (włókna kolagenu)

Naczynia wieńcowe ukrwiają serce. Zawał serca – niedokrwienie serca, jest skutkiem miażdżycy. W wyniku niewydolności serca pojawia się kwas mlekowy (serce jest mięśniem) objawiający się bólem. Niewydolność jest to stosunek wydolności do konieczności. Serce składa się dwóch rodzajów mięśni: mięśnia roboczego i mięśnia przewodzącego (wysyła bodźce powodujące skurcze serca).
Miażdżyca rozwija się we wszystkich tętnicach organizmu, lecz niektóre jej lokalizacje są szczególnie niebezpieczne dla stanu zdrowia organizmu. Należą do nich:

1) naczynia wieńcowe – ze względu na groźbę zawału mięśnia sercowego i chorobę niedokrwienną serca

2) tętnice kręgowe i szyjne zaopatrujące mózg – przyczyna udarów mózgowych i otępienia

3) naczynia kończyn dolnych – zajęte szczególnie często w cukrzycy, przyczyna tzw. stopy cukrzycowej, czyli jej zgorzeli.

Przyczyny:

Etiologia miażdżycy nie jest do końca poznana, natomiast wiadomo już, jakie czynniki odgrywają decydującą rolę w jej powstawaniu. Do najważniejszych należą:

1) Dieta – bogata w nasycone kwasy tłuszczowe, z dużą zawartością lipoprotein typu LDL

2) Palenie tytoniu

3) Nadciśnienie tętnicze, ze względu na uszkadzające działanie na tętnice i niekorzystny wpływ na stan ogólny organizmu. Równocześnie procesy miażdżycowe powodują nadciśnienie tętnicze (choroba nadciśnieniowa)

4) Siedzący tryb życia – aktywne uprawianie sportu powoduje dobre ukrwienie organizmu i przywraca odpowiednie proporcje wszystkich frakcji lipoprotein we krwi

5) Choroby uwarunkowane genetycznie, tj. hiperlipidemie

6) Inne choroby, np. cukrzyca

Leczenie:

Trzeba ograniczyć czynniki miażdżycogenne, podawać leki rozszerzające naczynia lub blokujące skórcz naczynia (np. z powodu palenia). Można stosować leczenie operacyjne, stent (rurka wprowadzana do naczynia wieńcowego przez tetnicę udową), baj-passy (pobiera się kawałek tętnicy np. udowej lub z klatki piersiowej i robi tzw. pomost).

Koronarografia (cewnikowanie, cewnikowanie naczyń wieńcowych, angiografia) jest radiologicznym zabiegiem diagnostycznym, którego wynik umożliwia precyzyjną ocenę zmian drożności tętnic doprowadzających krew do mięśnia serca. Zabieg ten wykonywany jest w pracowni badań hemodynamicznych.

Zwężenie tętnicy upośledza przepływ utlenowanej krwi do pewnych obszarów mięśnia serca, a objawem tego niedokrwienia jest ból dławicowy (wieńcowy). Przy bólu dławicowym należy podać nitroglicerynę która rozszerza naczynia.

Udar mózgowy

Udar mózgowy (zawał mózgu) - udar spowodowany gwałtownym zatrzymaniem dopływu krwi do mózgu. Może być wynikiem niedrożności tętnicy zaopatrującej lub niewystarczającym przepływem krwi przez dany obszar mózgu. Do zamknięcia tętnicy może doprowadzić zakrzep powstały w miejscu niedrożności lub materiał zatorowy, który przemieścił się do naczynia mózgowego. Do powstawania zatorów mózgowych przyczyniają się niektóre choroby serca (jak na przykład wady zastawek, ostry zawał serca, zaburzenia rytmu serca) - zator kardiogenny. Innym źródłem zatorów są zmiany miażdżycowe w innych tętnicach, ulegające fragmentacji i przemieszczeniu do tętnic mózgowych - zator wewnątrztętniczy.

TIA – przejściowe niedokrwienie mózgu.

Objawy udaru mózgu:

Najczęstszymi objawami udaru mózgu jest nagłe wystąpienie:

· niedowładu lub porażenia mięśni twarzy, ręki i/lub nogi, najczęściej po jednej stronie ciała

· "znieczulenia" twarzy, ręki i/lub nogi, najczęściej po jednej stronie ciała

· zaburzeń mowy, z trudnościami w zrozumieniu słów oraz w wypowiadaniu się

· zaburzeń widzenia w jednym lub obu oczach

· zaburzeń chodzenia z utratą równowagi i zawrotami głowy

· silnego bólu głowy bez znanej przyczyny

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze jest chorobą układu krążenia, w której w naczyniach tętniczych panuje zwiększone ciśnienie krwi. Nadciśnienie tętnicze jest chorobą przewlekłą, która podlega długotrwałemu leczeniu.
O nadciśnieniu tętniczym mówimy wówczas gdy podczas kilkakrotnych pomiarów, dokonywanych w spoczynku, ciśnienie przekracza wartości graniczne uznane za prawidłowe. Za wartość graniczną uznaje się ciśnienie 140/90 mm Hg (milimetry słupa rtęci). Nadciśnienie tętnicze jjest najczęstszą przyczyną rozwoju choroby niedokrwiennej serca i udarów mózgu.

Ciśnienie tętnicze nie powinno przekraczać 140/90 mmHg. Optymalnie wartości ciśnienia nie powinny przekraczać granicy 120/80 mmHg.

Ponieważ znamy tylko ok. 20-30 % przyczyn nadciśnienia, leczymy je objawowo.

Leczenie nadciśnienia:

- Stosowanie leków na obniżenie ciśnienia.

- Zmniejszenie ilości soli w diecie, większa aktywność fizyczna, ograniczenie alkoholu, zrzucenie nadwagi i zaprzestanie palenia.
Powered by wordpress | Theme: simpletex